Het WMC door de jaren heen Sinds 1985 staat bij DVS deelname aan Het Wereld Muziek Concours (WMC) op de agenda. Dit prestigieuze concours voor amateurmuzikanten wat eenmaal per vier jaar wordt gehouden, geniet internationaal hoog aanzien. Op deze pagina een overzicht van deelname door de jaren heen.

1985
Op zaterdag 13 juli 1985 beleeft DVS zijn WMC-debuut. Maar liefst vijf bussen met supporters vergezellen het korps naar het zuiden en, na een laatste repetitie bij Motel Eindhoven, bereikt de DVS karavaan het stadion Kaalheide in Kerkrade. Onder het toeziend oog van 15.000 toeschouwers marcheert DVS over het verplichte parcours, een ronde om het speelveld over de sintelbaan. Het korps speelt deze dag twee Tsjechische marsen: Pod Admiralskov Vlajkov (onder de admiraalsvlag) en Sohaj. Tot grote teleurstelling van leden, begeleidingsteam en supporters haalt DVS ‘maar’ 75,5 punten: goed voor een tweede prijs. Na een klein jaar van voorbereiding, waaronder een aantal trainingen op de sintelbaan van het Leidse Hout en de atletiekbaan Hoornes, had DVS gehoopt en verwacht hoger te eindigen. Er is heel wat gediscussieerd over ‘het waarom’, maar de vele positieve reacties van publiek en impresario’s, in combinatie met een gezonde dosis zelfkritiek, doet DVS besluiten vier jaar later terug te keren in Kerkrade. Vastberadener dan ooit om dit keer met goud huiswaarts te keren.

1989
DVS gaat in de herkansing op 8 juli 1989. Na de teleurstelling van 1985 zijn de verwachtingen dit jaar minder hooggespannen. Rob Balfoort, dirigent sinds drie jaar, componeert en arrangeert voor het WMC respectievelijk de marsen ‘On Parade’ en ‘Army of the Nile’.
Niets wordt aan het toeval overgelaten:naast extra repetities, wordt het marcheren tot in den treure herhaald op de sintelbaan van de atletiekvereniging van Lisse. Het is aan het eind van de middag als DVS het stadion binnen marcheert en Arie van Duijn zich meldt bij de jury. Het enthousiaste publiek doet DVS ‘op vleugels’ door het stadion gaan. Na het optreden volgt het lange wachten op de uitslag. Niemand had vooraf kunnen vermoeden dat DVS met 86,3 punten naast een eerste prijs, ook met de gouden pauk - de dagprijs voor de hoogst scorende vereniging van die dag – terug zou reizen naar Katwijk. Het behaalde resultaat is uiteindelijk goed voor een zesde plaats in de eindrangschikking.

1993
Dit jaar besluit DVS, naast de marswedstrijden, ook deel te nemen aan de showwedstrijden. 24 juli 1983 is de dag waarop het moet gebeuren. Ook nu weer reist een grote groep supporters mee met het korps. Marswedstrijden Uit te voeren mars is ‘Rockadero’, een compositie van Rob Balfoort. Het bijzondere van deze mars is, dat de mars lang genoeg is om de gehele ronde op de sintelbaan af te leggen. De voorbereiding wijkt niet af van voorgaande keren. De uitdrukking ‘een slechte generale is een goede uitvoering’, blijkt wel als de uitslag door het stadion wordt omgeroepen. Viel de uitslag bij ‘de generale’ nog tegen, vandaag behaalt DVS met 84,2 punten wederom een eerste prijs. Goed voor een veertiende plaats in de eindrangschikking en een zevende plaats op nationaal niveau. Showwedstrijden De meningen om deel te nemen aan de showwedstrijden waren vooraf verdeeld. Toch werd besloten de sprong te wagen. Hans van de Bos was verantwoordelijk voor de choreografie en Rob Balfoort componeerde en arrangeerde de muziek. Twee uur na de marswedstrijden presenteert een fanatiek DVS het resultaat van lang repeteren aan het massaal opgekomen publiek. De uitslag overtreft alle verwachtingen: 86,1 punten. Goed voor een eerste prijs en de dagprijs. De tweede gouden pauk is binnen! Net als bij de marswedstrijden eindigt DVS op een veertiende plaats in de eindrangschikking. Nationaal gezien was de uitslag goed voor een tiende plaats. Kan het nog beter?

1997
Op 26 juli 1997 neemt DVS voor de vierde keer deel aan het WMC. Door deelname aan vele grote nationale en internationale taptoes hebben de leden veel ervaring opgedaan. Ondanks de twijfel van een aantal leden om alle pijlen te richten op deelname aan het prestigieuze concours, gaat het korps er volledig voor. De groene ‘vlek’ van meegereisde supporters op de tribune is een inspiratiebron voor het korps. Marswedstrijden De dirigent componeert opnieuw maar één mars: ‘Mission Impossible’. Technisch gezien moeilijker dan ooit tevoren, maar geen onmogelijke missie. DVS levert een perfect optreden af, waarbij de baritonsolo letterlijk het publiek doet stil vallen. De vele positieve reacties na het optreden zijn veelbelovend voor de uitslag. Het gemiddelde puntentotaal van ‘slechts’ 84 punten valt DVS dan ook tegen. Niettemin een eerste prijs, maar zeker geen extreme blijdschap. Toch een dertiende plaats in de eindrangschikking. Showwedstrijden DVS presenteert zich op het WMC met de show “Dynamic Power’. Na de sintelbaan is deze dag de groene mat het decor voor de showwedstrijden. Ook hier gaat het korps weer tot het uiterste. De concurrentie is groot en in spanning wordt de uitslag afgewacht. Driemaal is scheepsrecht, want DVS verovert met een puntentotaal van 87 punten voor de derde opeenvolgende keer de gouden pauk. Een twaalfde plaats in de eindrangschikking is een prestatie van formaat.

2001
Deelname aan het WMC vraagt dit keer om een andere voorbereiding. Het vertrouwde stadion van Roda JC heeft plaats gemaakt voor het moderne Parkstad stadion. Hierdoor is het bekende rondje over de sintelbaan vervangen door een parcours op de grasmat met diverse uit te voeren bochten en counters. Geen repetities meer op de sintelbaan in Lisse, maar dichter bij huis: het veld van de hockeyvereniging in Katwijk. Het is tevens de laatste keer dat maître Arie van Duijn het korps aanvoert op het WMC. Na ruim 20 jaar zal hij in oktober van dit jaar de maîtrestok overdragen aan Leo de Vreede.

Marswedstrijden
Om precies 17:08 uur betreedt DVS op 7 juli 2001 het stadion voor de marswedstrijden. Dit jaar is niet gekozen voor één lange mars, maar voor twee marsen: ‘Straight Forward’ en ‘Wellenbracker Polka’. Beide marsen zijn gecomponeerd door Rob Balfoort. Het optreden is van een onbeschrijfelijk niveau: dit moet goed zijn voor een hoog puntenaantal.

Showwedstrijden
Direct na de mars maakt DVS zich op voor de showwedstrijden. De show ‘Disco Inferno’, is wederom een choreografie van Hans van den Bos. De muziek is een selectie van bekende discomuziek uit de zestiger, zeventiger en tachtiger jaren, in een arrangement van ‘huisdirigent’ Rob Balfoort. De show- en exercitie is in handen van Cor van der Horst van het Korps Mariniers. Ook dit optreden loopt geweldig en het wachten is op de prijsuitreiking. De prijsuitreiking is er één om nooit te vergeten; 93,3 punten op de mars en 90,5 punten op de show. Tweemaal boven de magische grens van 90 punten, tweemaal een eerste prijs met onderscheiding en, als klap op de vuurpijl, zowel op de show als de mars de dagprijs. Tot de laatste wedstrijddag voert DVS de ranglijst voor de marswedstrijden aan. Het is uiteindelijk KG uit Leiden die het behaalde resultaat weet te overtreffen, maar DVS mag zich vier jaar lang vicewereldkampioen op de mars noemen. 2001 gaat de boeken in als ‘Het gouden WMC’.

2005
DVS maakt op 23 juli 2005, tijdens het derde weekend van het WMC, zijn opwachting in Kerkrade. De lat ligt hoog na de prestatie van 2001. Voor tambour-maître Leo de Vreede is het de eerste keer dat hij het korps op het WMC zal presenteren aan de jury. Het instructieteam heeft ook een wijziging ondergaan. De samenwerking met choreograaf Hans van den Bos is tussentijds beëindigd. Zijn plaats is ingenomen door Frank Ranzijn, die zijn sporen ruimschoots heeft verdiend als choreograaf binnen de Drum Corps Style. Zijn werkwijze is geheel nieuw voor DVS; voor het eerst wordt er gewerkt met yard lijnen. Door de wisseling van choreograaf gaan de voorbereidingen voor het WMC pas in januari 2005 van start.

Marswedstrijden
Besloten is om ook dit jaar geen varianten op de bochten uit te voeren, wat betekent dat deze niet anders dan tijdens een normale streetparade worden uitgevoerd. De twee marsen, ‘Parade of Friendship’ en ‘Competitive Spirit’, zijn zoals gewoon weer gecomponeerd door Rob Balfoort. Het optreden verdient alle lof: de sound is zeer goed en de richting perfect. Het lijkt een hoge, zo niet hele hoge score te worden.

Showwedstrijden
In de twaalf minuten durende show ‘The Ecstacy of Gold’, met muziek van Metallica, Steppenwolf, Tina Turner en Anouk, staat rock centraal. Het openingsnummer van de show, ‘The Ecstacy of Gold’, wordt sinds 1983 door Metallica gebruikt als promo voor al hun concertreeksen. De binnenkomst in het stadion met stille trom, waarna midden op het veld de opmars wordt ingezet is een spectaculair begin van de show. Na afloop is iedereen zeer te spreken over de muzikale en visuele uitvoering. Het is afwachten of de jury deze mening deelt. De juryuitslag klinkt als muziek in de oren. Met maar liefst 93,72 punten op de mars scoort DVS hoger dan ooit tevoren. Met een score van 90,06 punten op de show wordt voor de tweede opeenvolgende keer op beiden onderdelen de negentig punten grens overschreden, met als resultaat twee eerste prijzen met onderscheiding en de dagprijs op de show. Niet alleen de puntenscore, maar ook het eindresultaat op de mars is een herhaling: opnieuw wordt DVS vicewereldkampioen.

2009
Na vele maanden van intensieve voorbereiding vertrekt DVS op zaterdag 1 augustus in alle vroegte richting Limburg. Een grote schare supporters reist het korps enige uren later achterna. Na een korte repetitie op sportcomplex Strijthagen vertrekt het korps met instructieteam en begeleiding na de lunch naar het Parkstad Limburg Stadion in Kerkrade.

Marswedstrijden
Onder het motto ‘Change has come’ leidt tambour-maître Leo de Vreede om klokslag 13:42 uur DVS zelfverzekerd de grasmat op voor het eerste onderdeel van die dag, de mars. Uitkomend in de World Division brengen de mannen in een strakke exercitie en sublieme muzikale uitvoering de marsen Voyage of Discovery en Seeadler polka ten gehore.

Showwedstrijden
Twee en half uur later komt het korps als laatste deelnemer van die dag opnieuw het veld op voor deelname aan de showwedstrijden. In de show AIR wordt lucht in muziek en visuele aspecten op abstracte wijze vormgegeven. De muziek is een aaneenschakeling van bekende melodieën, zoals het indrukwekkende ‘Gabriel’s Oboe’ uit de film ‘The Mission’, het thema van de film ‘Sea Hawk, de hitsingle ‘Ain’t No Mountain High Enough’, de mars Crown Imperial en, als rode draad door de show, het nummer ‘Air’ van Johann Sebastian Bach.

De show AIR is van een muzikaal technisch hoogstaand niveau en wordt zeer dynamisch en variërend in tempo uitgevoerd. In een zinderende omgeving laat DVS zien waartoe het in staat is. Na afloop van het optreden spreekt Leo de Vreede zijn korps toe: “Geen dal te diep, geen berg te hoog”. Hiermee refererend aan de achterliggende periode van vele uren training en het gelijknamige nummer uit de show ‘Ain’t no mountain high enough‘.

De uitslag van die dag, 94.17 punten op de mars en 93,00 punten op de show, doet het station op zijn grondvesten schudden en de uitzinnige supporters uit hun dak gaan. DVS is volgens de Limburger ‘De knaller van de dag’. Het korps heeft de lat heel hoog gelegd voor de deelnemende korpsen op de laatste wedstrijddag.

Als bij prijsuitreiking op zondag 2 augustus blijkt dat DVS als eerste op de mars is geëindigd en daarmee de ‘Gouden Pauk’ en het kampioensvaandel mee mag nemen naar Katwijk, lopen de emoties hoog op bij de in het stadion aanwezige (bestuurs)leden en supporters. De score op de show is voldoende voor de derde plaats in de eindrangschikking bij de showwedstrijden.